تبليغاتX
برهوت -
با درود دوباره به دوستان ... ببخشید که دیر شد  مشغله ام توی این روزها زیاد شد ...

شعری که براتون گذاشتم یک توضیحاتی نیاز داره :

۱.این شعر از دوبخش تشکیل شده .

۲.دو قسمت هیچ گونه ارتباط معنایی با هم ندارند .

۳.بخشدوم بارنگ قرمز مشخص شده.

۴.شعراول ...... در مورد دغدغه های فکری شاعر ( همانند شعرهای قبلی ) و شعر دوم ...... یک موضوع عاشقانه است .... در پایان این دو شعر با هم پیوند می خورند....

        امیدوارم تونسته باشم لذت واژه ها و تفکر خودم رو درست بیان کرده باشم ... :

 امتداد ابهام

چشم در چشم او

         دجله در پیش رو  

                جلاد با نگاهش

حرف...کم یا زیاد       

              باز فریاد باد        

              از گفته های درست 

                         معجون دل نوازش

تکرار بی ثباتی   

       صف در کف نمردن 

                    این اتهام بجا     

                       تا التهاب سکوت  

                              تحقیر در کمانش

خاک زمین و غبار

          فاصله تا نهایت 

            فاصله ی سه نکته

                      در مارپیچ این راز 

                          این هفت حرف تازه 

                                     اسرار بی صدایش

کوچک مثله خورشید

           در گوشه ی زمانه

                    پیدا شده به انکار 

                          ساده ولی مهم بود

                                اسرار من در این غم

                                                اکراه در زبان و   

                                                      تالاب منجلابش

در کسوت سیاهی   

       سایه نماز می خواند 

                  اسم من و تو و او  

                        هر سه قیام کردیم 

                                        تا ابتدای آخر

                                        تنها تو مانده بودی

                                                  در آخرین بسامد 

                                                      دستان بی گناهش

تک تک به هم رسیدم   

                   در امتداد ابهام  

                   شاید تو بودی یا من

                                مرور چند ساله 

                                   تشویش در نگاهم  

                                         شاید تو بودی یا من

                                               در چهار راه بن بست 

                                                         بی شک تو می توانی  

                                                                          نا گفته ی کلامش  

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 9:47 توسط پیرمرد خنزر پنزری |